wiesz(j)ak?
Link Dzisiaj mamy 01.lipca.2008 :: 19:07 Mon petit cadeau(0)
wiem,k**a,że nic nie wiem.
Instynkt podróżnika cz.II
Link Dzisiaj mamy 03.lipca.2008 :: 13:10 Mon petit cadeau(2)
Znowu zatęskniłam za życiem na walizkach.
Pewnie dlatego,że mi aktualnie za mieszczańsko-a przecież kotłując się po kartonowych pokojach do wynajęcia bywałam szczęśliwa o wiele,wiele rzadziej niż teraz.
Krótko powiem:do przeszłego modelu "globtroterskiego" nie wróciłabym za nic.Ale do zmodyfikowanego-proszę,chwytam tylko torbę i już.Nie martw się,Kochanie,tym razem nie będę się długo przygotowywać do wyjścia.Wystarczy,że umyję zęby,i że nie będziesz zwracała uwagi na to,jak skromnie wyglądam au naturel.Wszystko mogę rzucić w diabły,wszystko oprocz Ciebie.Cała reszta trzyma się na takiej cieniutkiej nitce! Miejsca,obrazy.I tak nic nigdy nie zostaje takie samo,obojętnie,jak bardzo się tęskni,czy jak niesamowicie chciałoby się wracać przez parę lat do identycznego pokoju na przykład,żeby sobie wyrobić poczucie bezpieczeństwa.Ludzie są niczym dostawy twarowe w sklepie:przybywają,ktoś ich chwyta,odchodzą,mają tylko swoje sezony.Potem się za nimi tęskni,ale co,oni mają to gdzieś,trzeba przywyknąć.
Można pojechać na piknik w to samo miejsce w lesie i tysiąc razy,ale nastrój będzie inny podczas każdego weekendu,towarzystwo się przetasuje,zmieni się fason modnych akurat spodni,kobiecych fryzur,piosenki puszczane w radiu i zapachy perfum.
Postanowiłam,że nie będę więcej osobą destrukcyjną,usunęłam więc z uszu większość kolczyków.Wlaściwie,usnęłam je całkowicie na potrzeby wizyty w sądzie,ale później,zestresowana do granic oraz permanentnie zła,poddałam się masażowi indyjskiemu.I pani ubrana na biało rozlewała mi ciepły olej na plecy,naciskała,miesiła ciało jak ciasto,potem położyła na chwilę dłonie na moich uszach.Uszy były miękkie i nagie,po raz pierwszy od pięciu lat kompletnie pozbawione ozdób.Cudze dłonie na głowie i uszach zamykały energię.Przynajmniej tak czułam.I nie było to złe zamykanie,ale takie,które coś zmieniło.Kiedy mogłam unieść głowę z leżanki,spostrzegłam otoczenie jako jasną,miłą,przyjemnie prywatną,ale nie odgrodzoną,zamszową przestrzeń o zapachu lata.Za oknem było miękko.Lagodnie przeciągnęłam się pod ręcznikiem i poczułam,że moja radość została odblokowana.Uśmiech marszczył kąciki oczu,był niewymuszony.Szaleńczo ucieszyłam się z Twojego głosu w słuchawce,z kadzideł,które zapaliłam w domu,z tego,że robi się ciemno i można zapalić świecę w kolorowej osłonie.
Nie włożyłam więcej swoich kolczyków.Miałam ich po osiem w każdej małżowinie,wszystkie dziurki przekłułam sama.Kiedy byłam trochę młodsza,wymyśliłam sobie,że każda z nich ma coś znaczyć.W praktyce znaczyły jednak tyle,że uszy bolały przy zetknięciu z poduszką,z dłonią i kiedy deszcz padał.Przywykłam do dyskomfortu.Teraz zdaję sobie sprawę,że biżuteria była datownikiem moich autoniszczycielskich zrywów,a ponadto,że nie można było mnie wygodnie pogłaskać.Delikatne miejsca ukryte i zabezpieczone,na ostro.Zobaczyłam w końcu,że to niepotrzebne,i,żeby nie brnąć ze skrajności w skrajność,zostawiłam z jednej strony trzy kolczyki,a z drugiej-dwa.
Teraz już nic nie znaczą.Nie szkodzą.Po prostu wyglądają tak,jak mi się podoba.
Nie ma czasu!
Link Dzisiaj mamy 08.lipca.2008 :: 11:11 Mon petit cadeau(1)
Na dworcu
Link Dzisiaj mamy 18.lipca.2008 :: 00:05 Mon petit cadeau(2)
Turyści.
Niecierpliwi:
Stoiccy:
Niekoleżeńscy:
Obrazoburczy:
Kategoryczni:
Teraz!
Link Dzisiaj mamy 20.lipca.2008 :: 01:58 Mon petit cadeau(1)
Bezkres barwy.
Tylko dla Nas.
Teraz.
***
Zapaliłam dwa różne rodzaje kadzideł,a także świeczki w filiżankowych osłonach.
W najwyższej szybie lufcika księżyc,okrągły i jasny niczym zabawka czarownicy.
A Ty-śpisz.
Czynisz to cicho jak dziecko,mimo,że jeszcze gra muzyka.
Odblaski od płomieni potrząsają ścianami i sufitem,targają ciemność za uszy.Widziałabym wyraźnie spokojne skrzydełka Twoich rzęs,gdyby można było w tej ciemności zobaczyć cokolwiek.Ale nie,własciwie widzę wszystko na pamięć.I indyjsko różowe łuki Twoich ust także widzę.Mam je w głowie.
Podeszłam bliżej,żeby na Ciebie popatrzeć.Jesteś śliczna niczym ikona.Pod waniliową głową masz wzorzystą poduszkę,pod policzkiem-białą.Dlatego(a także dlatego,że pogrążona jesteś we śnie) łatwo Ci przydać mnóstwo dodatkowych znaczeń.Łagodność.Bezbronność.Miękkość.
Chciałabym,żebyś tutaj była zawsze.Wyobrażam sobie,kładziesz się spać wcześniej ode mnie,bo nazajutrz masz coś ważnego do zrobienia.Jemy razem kolację.Ja siedzę późno w noc,bo taki mam zwyczaj-ale wiem,że jesteś.Na końcu właźę pod kołdrę,obok,i otaczam Cię ramieniem.Wiercisz się troszkę przez sen,kołdra szeleści,może nawet coś mrukniesz,całuję Ciebie w ramię,wtedy znów zapada spokojna,cicha noc.
Na wypadek koszmaru zawsze moża otworzyć oczy.
8
7
6
5
4
3
2
1
2007
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
2006
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
2005
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
2004
12
11
10
lesbijka
ploty
SS
YuMe
database
o ludziach
streetpeeper
Dublin!
streets of warsaw
tak chodzą tam daleko
the sartorialist
bańka
komikslista
Mar.
M.
winne
J.
L.
BM
P.
uTube
?
zawartość niekwestionowana
ukradnijmy muzykę.
elegance in stupidity
(c) layout by Inez for
Szablony.Blogowicz
Link Dzisiaj mamy 01.lipca.2008 :: 19:07 Mon petit cadeau(0)
wiem,k**a,że nic nie wiem.
Instynkt podróżnika cz.II
Link Dzisiaj mamy 03.lipca.2008 :: 13:10 Mon petit cadeau(2)
Znowu zatęskniłam za życiem na walizkach.
Pewnie dlatego,że mi aktualnie za mieszczańsko-a przecież kotłując się po kartonowych pokojach do wynajęcia bywałam szczęśliwa o wiele,wiele rzadziej niż teraz.
Krótko powiem:do przeszłego modelu "globtroterskiego" nie wróciłabym za nic.Ale do zmodyfikowanego-proszę,chwytam tylko torbę i już.Nie martw się,Kochanie,tym razem nie będę się długo przygotowywać do wyjścia.Wystarczy,że umyję zęby,i że nie będziesz zwracała uwagi na to,jak skromnie wyglądam au naturel.Wszystko mogę rzucić w diabły,wszystko oprocz Ciebie.Cała reszta trzyma się na takiej cieniutkiej nitce! Miejsca,obrazy.I tak nic nigdy nie zostaje takie samo,obojętnie,jak bardzo się tęskni,czy jak niesamowicie chciałoby się wracać przez parę lat do identycznego pokoju na przykład,żeby sobie wyrobić poczucie bezpieczeństwa.Ludzie są niczym dostawy twarowe w sklepie:przybywają,ktoś ich chwyta,odchodzą,mają tylko swoje sezony.Potem się za nimi tęskni,ale co,oni mają to gdzieś,trzeba przywyknąć.
Można pojechać na piknik w to samo miejsce w lesie i tysiąc razy,ale nastrój będzie inny podczas każdego weekendu,towarzystwo się przetasuje,zmieni się fason modnych akurat spodni,kobiecych fryzur,piosenki puszczane w radiu i zapachy perfum.
Postanowiłam,że nie będę więcej osobą destrukcyjną,usunęłam więc z uszu większość kolczyków.Wlaściwie,usnęłam je całkowicie na potrzeby wizyty w sądzie,ale później,zestresowana do granic oraz permanentnie zła,poddałam się masażowi indyjskiemu.I pani ubrana na biało rozlewała mi ciepły olej na plecy,naciskała,miesiła ciało jak ciasto,potem położyła na chwilę dłonie na moich uszach.Uszy były miękkie i nagie,po raz pierwszy od pięciu lat kompletnie pozbawione ozdób.Cudze dłonie na głowie i uszach zamykały energię.Przynajmniej tak czułam.I nie było to złe zamykanie,ale takie,które coś zmieniło.Kiedy mogłam unieść głowę z leżanki,spostrzegłam otoczenie jako jasną,miłą,przyjemnie prywatną,ale nie odgrodzoną,zamszową przestrzeń o zapachu lata.Za oknem było miękko.Lagodnie przeciągnęłam się pod ręcznikiem i poczułam,że moja radość została odblokowana.Uśmiech marszczył kąciki oczu,był niewymuszony.Szaleńczo ucieszyłam się z Twojego głosu w słuchawce,z kadzideł,które zapaliłam w domu,z tego,że robi się ciemno i można zapalić świecę w kolorowej osłonie.
Nie włożyłam więcej swoich kolczyków.Miałam ich po osiem w każdej małżowinie,wszystkie dziurki przekłułam sama.Kiedy byłam trochę młodsza,wymyśliłam sobie,że każda z nich ma coś znaczyć.W praktyce znaczyły jednak tyle,że uszy bolały przy zetknięciu z poduszką,z dłonią i kiedy deszcz padał.Przywykłam do dyskomfortu.Teraz zdaję sobie sprawę,że biżuteria była datownikiem moich autoniszczycielskich zrywów,a ponadto,że nie można było mnie wygodnie pogłaskać.Delikatne miejsca ukryte i zabezpieczone,na ostro.Zobaczyłam w końcu,że to niepotrzebne,i,żeby nie brnąć ze skrajności w skrajność,zostawiłam z jednej strony trzy kolczyki,a z drugiej-dwa.
Teraz już nic nie znaczą.Nie szkodzą.Po prostu wyglądają tak,jak mi się podoba.
Nie ma czasu!
Link Dzisiaj mamy 08.lipca.2008 :: 11:11 Mon petit cadeau(1)
Na dworcu
Link Dzisiaj mamy 18.lipca.2008 :: 00:05 Mon petit cadeau(2)
Turyści.
Niecierpliwi:
Stoiccy:
Niekoleżeńscy:
Obrazoburczy:
Kategoryczni:
Teraz!
Link Dzisiaj mamy 20.lipca.2008 :: 01:58 Mon petit cadeau(1)
Bezkres barwy.
Tylko dla Nas.
Teraz.
***
Zapaliłam dwa różne rodzaje kadzideł,a także świeczki w filiżankowych osłonach.
W najwyższej szybie lufcika księżyc,okrągły i jasny niczym zabawka czarownicy.
A Ty-śpisz.
Czynisz to cicho jak dziecko,mimo,że jeszcze gra muzyka.
Odblaski od płomieni potrząsają ścianami i sufitem,targają ciemność za uszy.Widziałabym wyraźnie spokojne skrzydełka Twoich rzęs,gdyby można było w tej ciemności zobaczyć cokolwiek.Ale nie,własciwie widzę wszystko na pamięć.I indyjsko różowe łuki Twoich ust także widzę.Mam je w głowie.
Podeszłam bliżej,żeby na Ciebie popatrzeć.Jesteś śliczna niczym ikona.Pod waniliową głową masz wzorzystą poduszkę,pod policzkiem-białą.Dlatego(a także dlatego,że pogrążona jesteś we śnie) łatwo Ci przydać mnóstwo dodatkowych znaczeń.Łagodność.Bezbronność.Miękkość.
Chciałabym,żebyś tutaj była zawsze.Wyobrażam sobie,kładziesz się spać wcześniej ode mnie,bo nazajutrz masz coś ważnego do zrobienia.Jemy razem kolację.Ja siedzę późno w noc,bo taki mam zwyczaj-ale wiem,że jesteś.Na końcu właźę pod kołdrę,obok,i otaczam Cię ramieniem.Wiercisz się troszkę przez sen,kołdra szeleści,może nawet coś mrukniesz,całuję Ciebie w ramię,wtedy znów zapada spokojna,cicha noc.
Na wypadek koszmaru zawsze moża otworzyć oczy.
Archiwum
20088
7
6
5
4
3
2
1
2007
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
2006
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
2005
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
2004
12
11
10
Linki
PlanetOutlesbijka
ploty
SS
YuMe
database
o ludziach
streetpeeper
Dublin!
streets of warsaw
tak chodzą tam daleko
the sartorialist
bańka
komikslista
Mar.
M.
winne
J.
L.
BM
P.
uTube
?
zawartość niekwestionowana
ukradnijmy muzykę.
elegance in stupidity